อ่านซิ...จิงปะ

posted on 09 Dec 2009 11:35 by sunanta165

 

ถ้าคนเรามัวแต่ปฏิเสธที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าปฏิเสธการมีความรักปฏิเสธการเริ่มต้นการมีความสัมพันธ์เพียงเพราะแค่กลัวว่าจุดจบของมันจะต้องทำให้เราต้องเจ็บปวดเราจะมีชีวิตไปเพื่ออะไร


 ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สามารถบอกรักเธอได้อีกแล้วแต่รู้ไว้นะว่าฉันยังคงรักเธออยู่เสมอเธอจะเป็นผู้หญิงคนแรกและคนเดียวเท่านั้นในชีวิตของฉัน


 ในยามที่ทุกข์ทน...หากเรามีใครสักคน...ที่เข้าใจและอยู่เคียงข้างแม้จะไม่อาจลดทอนความทุกข์จากปัญหานั้นลงได้แต่ความรูสึกอบอุ่นและการปกป้องที่ได้รับก็เหมือนจะช่วยฉุดรั้งลมหายใจให้กลับคืนมาได้อีกครั้ง...


บางที...เขาคนนั้นอาจรักเธอมากกว่าผม...แต่ถึงผมจะพูดอย่างนั้น...ก็ใช่ว่าผมจะรักเธอน้อยกว่า


 ถ้าเรามีคนที่เรารักอยู่ใกล้ๆจงทำให้ทุกวันเป็นวันที่มีความหมายที่สุดอย่ารอให้เกิดการสูญเสียก่อนแล้วจึงกลับมาแก้ไขเพราะบางทีมันอาจจะไม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับเราก็ได้เพราะบางสิ่งที่เราจดจำนั้นไม่ใช่ภาพที่เห็นแต่เป็นสิ่งที่อยู่ข้างๆต่างหาก


 ในชีวิตหนึ่งของเราจริงอยู่ว่าเราอาจจะเคยตกหลุมรักมากกว่าหนึ่งครั้งรักคนมากกว่าหนึ่งคนแต่เชื่อเถอะว่ามีอยู่คนหนึ่งเท่านั้นที่จริง


 เราไม่จำเป็นต้องรักใครสักคนเพียงแค่ทุกคนเห็นว่าเขาดีพอสำหรับเราเพราะสุดท้ายแล้วหัวใจเราก็บอกว่าคนที่ใช่คือคนที่ใจเราต้องการ

 


การตามหาคนที่ได้ตามอุดมคติของตนนั้นอาจจะยากแต่การใต่ขึ้นไปให้ถึงระดับอุดมคติของใครอีกคนนั้นยิ่งเหนื่อย...ยากยิ่งกว่าและที่ร้าย...ไม่ยั่งยืน...  

รู้สึกให้ดีที่สุด..

posted on 08 Dec 2009 10:34 by sunanta165

 

ทุกชีวิตที่เกิดมา ไม่ว่าจะมาจากที่ใด
ไม่ว่าจะ เป็นและอยู่อย่างไร
สิ่งหนึ่งที่ถือเป็นสัญชาตญาณติดตัวมา
เป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาป้องกันการสูญสิ้นของเผ่าพันธุ์

นั่นคือการเลือก "สิ่งที่ดีที่สุด" ให้กับชีวิต
แต่สิ่งที่ดีที่สุดนั้น...ไม่ได้มีเครื่องวัดเป็นบรรทัดฐาน
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับบางคน...อาจเป็นสิ่งธรรมดาของบางคน
สิ่งที่ดีที่สุด...อาจดีที่สุดสำหรับช่วงเวลาหนึ่ง แต่ไม่เหมาะกับอีกช่วงเวลา
สิ่งที่เท่าเทียมกันของความเป็นสิ่งมีชีวิต
นั่นคือได้มีสิทธิ์ ที่จะเลือก...
แต่สิทธินั้นอาจจะถูกนำมาใช้ได้ไม่เต็มที่
เพียงเพราะมีข้อจำกัด...บางประการ

ข้อจำกัด
คือตัวการริดรอนเสรีภาพอย่างแท้จริง
สิ่งที่ดีที่สุดที่เลือก...จึงต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสมด้วย

บางทีสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เลือก
บางทีสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะเป็นสิ่งที่จะดีที่สุดแค่เพียงได้เฝ้ามอง
บางทีสิ่งที่ดีที่สุด...อาจจะมีที่อยู่ที่เหมาะสมคือ "ความทรงจำ"
หรือบางทีสิ่งที่ดีสุด...อาจจะไม่มีอยู่จริง

แต่ไม่ว่าเราจะสามารถเลือกได้หรือไม่ก็ตาม
ขอเพียงแค่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง
สิ่งที่ดีที่สุดนั้น...ก็จะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในใจเราเสมอ
ไม่ว่าสิ่งที่ดีที่สุดนั้น...จะเป็นและอยู่ตรงนี้ หรือตรงไหน
จะอยู่ใกล้หรือไกล จะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน
คุณค่าของสิ่งนั้นก็ยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง...

และไม่ว่าเราจะได้ครอบครองในสิ่งที่ดีที่สุดหรือไม่ก็ตาม
ขอแค่รู้สึก...ให้ดีที่สุด...กับสิ่งที่ดีที่สุดในใจ...ก็พอ